Personia Blog

Sobota wieczór, leżysz na sofie i oglądasz ciekawy film. Nagle, niesamowicie wciągającą scenę przerywa reklama. Myślisz sobie „No nie, znowu to….”. Po raz kolejny pani w białym fartuchu przekonuje cię, że pasta X jest najlepsza, znany aktor zachęca, aby prać skarpetki w proszku Y, a wesoła rodzinka namawia, aby na obiad podać zupę Z.

Zastanawiasz się,  kto daje się na to nabrać. Bo przecież nie Ty! Tak sądzisz… ?

Eksperci od marketingu dobrze znają mechanizmy kierujące ludzkim zachowaniem. Każdy wie, że w reklamie chodzi przede wszystkim o to, aby zachęcić do zakupu produktu. Jednakże tylko wiarygodny nadawca może to uczynić. Na czym polega ta wiarygodność?

Na pewno zwróciłeś uwagę na powtarzający się motyw białego fartucha. Do zakupu leków przeciwbólowych czy pasty do zębów najczęściej zachęcają osoby wyglądające na lekarza. Lekarz – czyli osoba kompetentna i posiadająca fachową wiedzę. I jak tu nie wierzyć ekspertom?

Od pewnego czasu często możemy spotkać reklamy z popularnymi osobami. Aktorzy, sportowcy, prezenterzy telewizyjni, piosenkarze – zachęcają do zakupu przeróżnych produktów czy skorzystania z usług pewnych firm. Wszystkie osoby znamy, a część z nich lubimy i na tym polega siła tego rodzaju reklam. Atrakcyjny dla nas nadawca jest zarazem wiarygodny.

Kolejnym istotnym wskaźnikiem skuteczności nadawcy jest podobieństwo do nas. Uśmiechnięta rodzina gotująca wspólnie obiad, mężczyzna, który miał awarię samochodu czy kobieta borykająca się z nadwagą. Bywa, że możemy się identyfikować z osobami, które widzimy w reklamie. Osoba o podobnym stylu życia czy mająca takie same problemy. Skoro ona używa danego produktu i jest szczęśliwa, to może i ja będę?

Wydaje nam się, że jesteśmy odporni na tego rodzaju informacje i doskonale potrafimy się przed nimi bronić. W takim razie kto kupuje reklamowane produkty? Uważasz, że nigdy nie zdarzyło Ci się kupić produktu dzięki reklamie? A teraz otwórz swoją lodówkę…

Jak podnieść swoją motywację w dążeniu do realizacji celu.

W rozwoju osobistym motywacja jest najistotniejszym czynnikiem, który decyduje o aktywacji procesów człowieka ukierunkowanego na zmianę. W psychologii pojęcie motywacji oznacza zachowanie zorientowane na osiągnięcie określonego celu związane z aktywacją organizmu. Proces motywacji zakończy się sukcesem, gdy zostaną spełnione następujące warunki:

• Cel musi być realny do zdobycia.
• Jednostka powinna wierzyć w powodzenie realizacji celu i bardzo tego chcieć. Motywacja jest wyzwalaczem, czyli niewidzialnym stymulatorem do podjęcia działania. Motywacja jest niezbędnym elementem, by została podjęta konkretna decyzja i działanie. Gdy nie odczuwamy motywacji nasze działania są bezproduktywne, wywołują negatywne emocje, nie przynoszą satysfakcji.

Wobec tego jak poradzić sobie w sytuacji, gdy motywacja jest bardzo niska, bądź jej w ogóle nie ma?

1. Najważniejszym aspektem jest nadanie wartości swoim działaniom. Oznacza to odpowiedź na pytanie – jak ważna dla mnie jest zmiana, czy zrealizowanie mojego celu. Motywacja wewnętrzna ma większe znaczenie dla jednostki w porównaniu do motywacji zewnętrznej. W sytuacji, gdy stwierdzimy, że zdobycie wcześniej wyznaczonego celu jest dla mnie najważniejszą rzeczą, wówczas motywacja wewnętrzna, czyli działanie ukierunkowane na zdobycie celu ze względu na samą jego treść, jest zdecydowanie wyższa niż motywacja zewnętrzna.
2. Istotne na drodze do realizacji celu są małe gratyfikacje (nagrody), które mogą budzić pozytywne emocje, a tym samym wpływać na pozytywne nastawienie do działania.
3. Warto wizualizować sobie własny cel, takie działanie znacznie podnosi motywację, gdyż umysł widzi wówczas konkretny cel i drogę jego realizacji. Sama świadomość tego jak wiele pozytywnych zjawisk może nas spotkać na drodze do realizacji celu pobudza naszą motywację.
4. Warto sobie stopniowo dostarczać pozytywnych wzmocnień w drodze do realizacji celu, co umożliwia metoda „małych kroczków”. Ustalamy jeden duży realny cel i mniejsze cele, które stoją na drodze do realizacji większego celu. Zdobycie kolejnych „małych celów” pozwala poczuć się pewnie, a dodatkowo również zwiększa się motywacja.
5. Motywacja jest zdecydowanie wyższa, gdy cel, który chcemy osiągnąć zgodny jest z naszymi zainteresowaniami, i wiemy, że osiągnięcie go dostarczy nam pozytywnych wrażeń. Badania wykazują, że lubimy rzeczy, które są przyjemne i zgodne z naszymi oczekiwaniami. Jeśli nasz cel utożsamiamy z sukcesem i jest on zgodny z naszymi zainteresowaniami, wówczas motywacja znacznie dynamicznej oddziaływuje na nas i przyśpiesza nasze działania.

Coaching to innowacyjna metoda pracy nad rozwojem osobistym. Może mieć charakter indywidualny jak i grupowy. Cały proces coachingu nastawiony jest na realizacje potrzeb i spełnienie oczekiwań klienta. Metoda coachingu pozwala wydobyć drzemiące głęboko możliwości, czy potencjał, którego bardzo często ludzie nie są świadomi.

Coaching jest metodą wspomagania rozwoju osobistego i zawodowego z wykorzystaniem różnorodnych metod psychologicznych.

Istotnym aspektem w procesie coachingu jest relacja klienta z coachem. Coach jest osobą, której zadaniem jest wydobycie wszystkich zasobów, jakie kryją się w jednostce, coach powinien być wsparciem dla klienta w realizacji celów i osiąganiu sukcesów. Proces coachingu trwa kilka spotkań podczas których klient dowiaduje się wiele nowych rzeczy o sobie samym, o swoich zasobach. Coach udziela wskazówek, daje wiele informacji zwrotnych, które oddziaływują na klienta i mają obudzić w nim chęć zmiany.

Efektywny coaching pozytywnie wpływa na klienta. Wiara we własne możliwości, uświadomienie sobie swoich umiejętności, przepracowanie i radzenie sobie z własnymi słabościami, podniesienie motywacji do działania i zmiany to główne cele procesu coachingu. Rola coacha jest ogromna, wymaga od niego wiele ekspresji i odpowiedzialności. Skuteczny coaching pozwala klientowi odnaleźć się w nowej rzeczywistości i korzystnie wpłynie na zmianę sposobu funkcjonowania na taki, który spowoduje, że klient będzie czerpał satysfakcję z pełnionej przez siebie roli czy z wykonywanej pracy.

Aktywność fizyczna jest skutecznym rozwiązaniem, które znacznie może poprawić funkcjonowanie Twojego organizmu. Badania wykazują, że ćwiczenia stymulują produkcję endorfin, które znacznie poprawiają nastrój i uśmierzają ból. Wysiłek fizyczny jest naturalnym środkiem na smutek i apatię. Ćwiczenia fizyczne znacznie poprawiają samoocenę, poczucie pewności siebie, a regularne ich uprawianie korzystnie wpływa na samodyscyplinę.

Aktywność fizyczna dostarcza wiele pozytywnych wrażeń, znacznie oddziaływuje na nastrój i staje się lekiem na chandrę. Ruch, odpowiednio dobrane ćwiczenia łagodzą objawy wszelkich schorzeń, dokuczliwych bólów stawów, kręgosłupa, kości. Co więcej ruch to okazja do poznania nowych osób, i dostarczanie sobie pozytywnej dawki energii.

Gdy już podejmiesz decyzję, że chcesz ćwiczyć, pojawia się pytanie, jaki rodzaj aktywności wybrać dla siebie. Wszystko zależy od Twoich indywidualnych predyspozycji i upodobań. Świetnym rozwiązaniem jest skorzystanie z usług klubów sportowych, klubów fitness, czy innych usług dostępnych na rynku. Najbardziej korzystną dla Ciebie opcją jest metoda prób i błędów. Poszukuj dla siebie najlepszych rozwiązań, korzystaj z każdej dostępnej opcji. Możesz zacząć od krótkich spacerów, choćby od 15 do 20 min dziennie.

Korzystnym rozwiązaniem są piesze wycieczki takie jak Nordic Walking, jogging, jazda na rowerze. Gdy tylko czujesz, że Twój nastrój znacznie opada, zamiast zadręczać się i skupiać na swoich emocjach wyjdź na spacer, spotkaj się ze znajomymi. Ćwiczenia aerobowe czy taniec są również ciekawym rozwiązaniem. Połączenie aktywności fizycznej z dobrą zabawą przy muzyce jest świetnym sposobem na relaks. Pamiętaj, że gdy zdecydujesz się na jakiś rodzaj aktywności, który tobie będzie najbardziej odpowiadał musisz być skuteczny w swoim działaniu. Nie przerażaj się małymi niepowodzeniami, każda trudność jest tylko małą przeszkodą na drodze do realizacji celu.

Uśmiechnij się i działaj!

Umysł człowieka to jedna z największych zagadek, nawet dla współczesnych badaczy. Pod pojęciem umysł kryje się ogół aktywności mózgu. Umysł towarzyszy nam od pierwszych chwil naszego życia, ale narzędziem wykonawczym jest mózg. Narząd ten opakowany galaretowatą substancją, z licznymi przewodami neuronalnymi stanowi centrum dowodzenia całym organizmem ludzkim i jego funkcjonowaniem. Mianowicie odpowiada choćby za nasze zachowanie, reakcje, emocje, nastrój. Tak wiele od niego zależy, ale jakby go wziąć do ręki to waży trochę więcej niż torebka cukru.

Emocje i nastrój to skomplikowane elementy, które składają się na działanie umysłu. Emocje powinny być spontaniczne, ale nie udawane. Świat emocji jest niezwykle zagmatwany, a utrzymanie w nim własnej wartości jest bardzo trudnym zadaniem. Brak pewności siebie jest jednym z ograniczeń, które powodują, że ludzie nie są gotowi by zacząć się uczyć. Poczucie własnej wartości bardzo łatwo wymyka się spod kontroli. Jednego dnia mamy świetny nastrój, innego załamujemy się z powodu różnych problemów. Powtarzanie porażek to prosta droga do spadku poczucia własnej wartości.

Martin Seligman twierdzi, że nie należy mylić niskiego poczucia własnej wartości z  naturalną skłonnością do pesymistycznego nastawienia. Oba stany wywołują uczucie bezradności, które dotyka każdej sfery naszego życia. Mózg jest plastyczny, dopóki regularnie dostarczasz mu informacji w procesie uczenia się, dopóty aktywnie działa i się rozwija. Natomiast negatywne emocje, czy niskie poczucie własnej wartości hamują możliwości naszego umysłu.

Techniki NLP to jedna ze skutecznych metod, jaka jest wykorzystywana w radzeniu sobie z poczuciem własnej wartości. Technika ta zakłada tworzenie nowych wzorów myślenia i kształtowanie nowego nastroju. Założeniem jest indywidualna rozmowa z osobą, która poszukuje metod rozwoju osobistego, a jej ograniczeniem jest niskie poczucie własnej wartości. Wsparcie  psychologiczne, znajomych, rodziny jest najskuteczniejszym sposobem podniesienia poczucia własnej wartości.

Dobrą receptą jest przebywanie z ludźmi, wśród których czujemy się dobrze sami ze sobą. By zacząć pracować na wyższą potrzebą samorealizacji, należy według hierarchii Maslowa zaspokoić potrzeby niższego rzędu, takie jak potrzeba bezpieczeństwa i przynależności. Jeśli zaczniemy zmieniać swoje myśli, nastrój również ulegnie zmianie. Sugerując się założeniami NLP warto podkreślić, że skuteczną metodą pracy nad niskim poczuciem własnej wartości jest traktowanie porażek jako punkty zwrotne w naszym rozwoju osobistym i uznać je za przejściowe trudności. Wiara we własne siły, walka z negatywnymi emocjami, poczucie wsparcia są niezbędne w pracy nad rozwojem osobistym.

Jak tworzyć związek, zakładać rodziny i żyć razem pod jednym dachem przez wiele lat mimo wiele różnic dzielących kobiety i mężczyzn? Można. Drogą porozumienia jest zrozumienie sposobu funkcjonowania i myślenia drugiej płci. Gdy nauczymy się akceptować różnice, które nas dzielą i zaczniemy rozumieć spojrzenie na wiele spraw z punktu widzenia partnera, wówczas możemy mówić o udanym związku.

Dojrzałość emocjonalna jest wyznacznikiem takiej postawy akceptacji i zrozumienia wobec partnera. Warto uświadomić sobie, że niezrozumienie partnera jest jedną z głównych przyczyn rozstania, czy rozwodu. Jakie są najgroźniejsze różnice międzypłciowe, których nieuświadomienie może powodować konflikt?

Po pierwsze jedną z podstawowych różnic między kobietą a mężczyzną jest sposób komunikacji. Kobiety wypowiadają około 8 tysięcy słów dziennie, a mężczyźni zaledwie 4 tysiące. Dla kobiet komunikacja jest sposobem na rozładowanie napięcia i wyrażenie własnych emocji oraz wypowiedzenie głośno swoich trosk.  Celem tych działań kobiety jest wzbudzenie zainteresowania u partnera.

Z kolei mężczyźni wolą proste komunikaty, nie lubią zadawać pytań, chcą być profesjonalistami w każdej dziedzinie. Warto to zaakceptować i nie oczekiwać od partnera długich deklaracji, czy dialogów, gdy ten wraca zmęczony z pracy. Mężczyzna swoje myśli bardzo często wyraża działaniem, rozmowa nie jest dla nich sposobem na rozwiązywanie problemów czy formą relaksu. Nie oczekujmy więc, że gdy mamy problem mężczyzna będzie wczuwał się w naszą sytuację, wręcz przeciwnie przyjmie tą sytuację z dystansem. Zaproponuje konkretne rozwiązanie, które dla kobiety nie jest tak oczywiste, gdyż kobieta uwielbia analizować i zagłębiać się w każdą sprawę. Mężczyzna z reguły wybiera proste i logiczne rozwiązania, kobieta niekoniecznie, dużo częściej oddaje się emocjom i długim rozważaniom.

Kobiety i mężczyźni inaczej patrzą na wiele spraw, mają różne rozwiązania by poradzić sobie z problemami. Przykład – wyznanie miłości. W tym temacie kobiety chcą słyszeć miłe, czułe, romantyczne słowa i poważne deklaracje dotyczące związku, a mężczyźni zazwyczaj mówią „przecież cię kocham” nic więcej nie wypowiadając. Dla mężczyzny w tych słowach zawiera się już wszystko to, co chciał powiedzieć; kobieta oczekuje czegoś więcej. Jak widać nawet słowa są różnie interpretowane w zależności od płci. Mężczyźni mają trudności w nazywaniu uczuć, kobietom przychodzi to łatwiej.  Można kształtować  charakter partnera, by zmniejszyć różnice międzypłciowe, ale nigdy w 100% nie uda nam się zmienić partnera.

Każde z płci posiada swoją indywidualność i spojrzenie na świat, dlatego najskuteczniejszą metodą radzenia sobie z trudnościami w związku jest po prostu akceptacja i wzajemne zrozumienie. Przede wszystkim istotne jest zrozumienie odmienności drugiej płci. Warto uświadomić sobie fakt, że jeśli mężczyzna zachowuje się w taki sposób, który jest nam zupełnie niezrozumiały, to z powodu  budowy jego mózgu. Nie doszukujmy się winy mężczyzny, należy przyjąć ten fakt i należy uczyć się swojego partnera na nowo. Tylko wtedy można budować trwały, bezkonfliktowy związek.